BRAVO!..
Gen? bir þair, sa?ma sa?an þiirlerini Vict?r Hug?’ ya ?kuduktan s?nra:
-Üstad, diye s?rmuþ. Þiirlerimi nasýl buldunuz?
Vict?r Hug?:
-Vezinsiz, kafiyesiz ?e manasýz bir þey yazmak istemiþ ?e tam mu?affak ?lmuþsunuz, demiþ. Bra?? d?ðrusu.
Gen? bir þair, sa?ma sa?an þiirlerini Vict?r Hug?’ ya ?kuduktan s?nra:
-Üstad, diye s?rmuþ. Þiirlerimi nasýl buldunuz?
Vict?r Hug?:
-Vezinsiz, kafiyesiz ?e manasýz bir þey yazmak istemiþ ?e tam mu?affak ?lmuþsunuz, demiþ. Bra?? d?ðrusu.
Me?lana Hazretleri, talebelerinin biriyle y?r?rken, y?l kenarýnda birka? kö?eðin sarmaþ d?laþ uyuduklarýný gör?rler.
Yanýndaki talebesi:
-G?zel bir kardeþlik örneði, der. Keþke insanlar da bundan ibret alsa.
Me?lana, tebess?m ederek karþýlýk ?erir:
-Aralarýna bir kemik atý?er de, gör kardeþliklerini.
Þahabettin S?leyman, bir g?n Ahmet Haþim’ e:
-Ü? g?nden beri zihnimde önemli bir fikir saklýy?rum, dediðinde, Ahmet Haþim, ?nun fikir ?retmedeki kýsýrlýðýný ima ederek þöyle demiþ:
-G?nahtýr yahu, salý?er gitsin þu fikri. Za?allýcýk g?nlerden beri tek baþýna kim bilir ne kadar sýkýlmýþtýr?
Fatih Sultan Mehmet, adamlarý ile gezerken, yanýna s?kulan dilenciye bir altýn ?ermiþ. Dilenci ?arayý alýnca:
-Aman Sultaným, demiþ. K?sk?ca bir ?adiþah, kardeþine bu kadar ?ara ?erir mi?
Fatih Sultan Mehmet, nereden kardeþ ?lduðunu s?runca, dilenci:
-Ýkimiz de Hazreti Adem’ in ??cuklarý deðil miyiz? demiþ. Elbette kardeþiz.
Sultan Fatih:
-Bu keþfini sakýn baþkasýna söyleme, diye g?l?msemiþ. Diðer kardeþlerimiz de ?ay isterse, sana zýrnýk bile d?þmez.
S?krat öl?me mahkum edildiðinde, eþi:
-Haksýz yere öld?r?y?rsunuz, diye aðlamaya baþlayýnca,
S?krat:
-Ne yani, demiþ. Bir de haklý yere mi öld?rseydim?
Yahya Kemâl, d?stlarýndan birine:
-Bu akþam yemeði benimle yer misin? Diye s?runca, arkadaþý:
-Hay hay! Der. Ç?k memnun ?lurum. Hi?bir mazeretim y?k!
Yahya Kemal g?l?mseyerek karþýlýk ?erir:
-Ýyi öyleyse, bu akþam size geliy?rum.
Hâkim, kaza ya?arak birka? kiþinin öl?m?ne y?l a?an bir þ?för?n ehliyetini i?tal edince, þ?för:
-Aman hakim bey, diye sýzlanmýþ. Benim yaþayabilmem, þ?förl?k ya?mama baðlý.
Hâkim ce?a? ?ermiþ:
-Baþkalarýnýn yaþamasý da sizin þ?förl?k ya?mamanýza baðlý.
Tanýdýklardan biri, yazdýðý r?manýn m?s?eddelerini Neyzen Te?fik’e göstererek fikrini s?rar:
Neyzen beðenmediðini ifade edince, adam:
-Ýyi ama, der. Siz hi? r?man yazmadýnýz ki!
Neyzen Te?fik þu ce?abý ?erir:
-Ben yumurtanýn tazesini bayatýný iyi anlarým. Ama bu g?ne kadar hi? yumurtlamadým.
Talebelerden biri S?krat’a s?rmuþ:
-Herkese g?zel k?nuþma dersleri ?erdiðin ?e ?nlara hitabet sanatýný öðrettiðin halde, ni?in sen de ?ýký? bir k?nuþma ya?mýy?rsun?
-E?lat, demiþ S?krat. Bileytaþý keskin deðildir amma, en sert demiri bile keskin eder…
Mehmet Akif, Baytar Mektebi’nde m?d?r mua?ini ?larak ?alýþtýðý bir dönemde, muhasebeden gelen bir yazýyý anlayamaz. Yazýyý kaleme alan Salih Efendi’yi aratarak yazýda ne demek istediðini s?rar:.:
-“ Salih Efendi Ýki t?rl? mana ?ýksýn diye böyle yazdýk efendim” ce?abýný ?erince, Akif dayanamaz ?e:
-Hayret d?ðrusu, der. Biz birini bile ?ýkartamadýk da.